Eğer Mısır'a ilk ziyaretiniz ise, Mısır'da yiyeceğiniz yemekler ile ilgili seçim yaparken zor zamanlar sizi bekliyor demektir. Mısır mutfağı, özellikle Ortadoğu'daki komşularından olduklakça etkilenmiş bir mutfak'tır. Eski yıllarda Persler, Yunanlılar, Romalılar, Araplar ve Osmanlı'dan etkilenmiş olan Mısır mutfağı, yakın zamanda ise Lübnan, Filistin, Suriye mutfağı  etkilerini gösterir.
Mısır Mutfağı için zengin bir mutfak diyemeyiz, pahalı olmayan yapısıyla, daha çok baklagiller ve sebze ağırlıklı gıdalardan oluşur. Basra körfezi ülkelerinden farklı olarak bolca baharat yerine daha çok soğan ve sarımsağı aroma olarak kullanır. Genellikle tüm yemekler ile birlikte ekmek servis edilir, burada etin pahalı olması nedeniyle ekmeğin doyuruculuğundan ve maliyeti düşürücülüğünden faydalanır. Mısırlılar için ekmek bir kurtarıcı gibi sandviç, kebab ve felafeli sarmak için, soslara banmak için ve yemek yerken ekmeği bir kepçe gibi kullanılmaktadır. Ekmeğin içine mısır ya da patates cipsi (evet yanılmadınız doritos, lays gibi) konularak, cipsli sandviç yiyen bir Mısırlıya rastlarsanız şaşırmayın.

1- Dalış eğitmeninizi dikkatle dinleyin ve izleyin. Eğitmeniniz dalış becerilerini gösterdiği sırada unutmayın ki bu becerileri yapma konusunda uzmanlaşmış bir kişiyi izleyerek öğrenmek en büyük şansınızdır.
2) Kursunuzda size öğretilen her şeyin bir sebebi var (size en anlamsız gözükecek şeyin bile), kursun başlangıcında birçok şey size gereksiz gibi gözücek olsa bile size öğretilecek her bir dalış becerisi sizin her an ihtiyacınız olabilecek becerilerdir. Eğitmeniniz size tüm bunları açıklayacaktır.
3) Sakin olun – söylemesi her zaman kolaydır, fakat uygulaması her zaman kolay değildir – genellikle çoğunluk problem yaşayabilir (bazen küçük, bazen büyük) ve yaşanılan problemler eğitmeniniz tarafından beklenilen problemlerdir.

Karanın başladığı yerde okyanus biter, okyanusun başladığı yerde karalar biter. Mangrovların nerede başlayıp nerede bittiği belli değildir. Samuel C. Snedaker

Çöl şehri'nde yaşamanın en büyük dezavantajlarından birisi benim için yeşil alan'dan mahsur kalmak, tüm şehir iki renk'ten oluşuyor mavi ve kahverengi tonlari... Gökyüzü ve denizen mavisi araya çöl topraklarının kahverengisini sıkıştırıyor, benimse gönlüm ısrarla araya yeşil de girsin istiyor. İşte böyle sıkışmış zamanlarda gidilececek tek adres benim için Ras Mohamed ya da Nabq'daki mangrove ormanı oluyor. Sharm el Sheikh'e gelen herkesin, ziyaret listesinin başında olması gereken iki yer, fakat çoğu turist Sharm'ın bu en güzel iki bölgesini görmeden uçaklarına binerek, ülkelerine geri dönüyor. Benim tavsiyem ise gidilmesi gayet güvenli olan bu iki bölge'ye (bu sıralarda turistlerin en çok duymaktan zevk aldığı kelime "güvenli") kesinlikle araba kiralayarak, ya da küçük bir grup olarak minibus kiralayarak gitmeniz olacaktır. Tabiki sualtı kamerası, palet, snorkel ve maskelerinizi de unutmamalısınız ki, mangrove'da yaşıyan canlıları da görüntüleyebilesiniz.

Aradan geçen bir ay gibi bir zamanın neticesinde CSI Köpekbalığı görevlileri araştırmalarını tamamladılar, yaptıkları sorgulama yöntemleri sonucu 40 kadar köpekbalığı suçlu bulunarak idam edildi.


Bu yukarıda yazdığım cümleden sonra insanın boğazı tıkanıyor ve daha ne yazabilirim ki diyor, her şeyin sonuç özeti aynen yukarıdaki gibi. Tatil için gelip şnorkel yapacak ya da yüzecek olanların korkmasına  artık pek de gerek yok gibi, hem deniz suyunun soğuması sebebiyle hem de katledilmeleri sebebiyle ortada saldırabilecek pek bir oceanic white köpekbalığı kalmadı.
Durumun özeti budur, bölgeye çağrılan köpekbalığı uzmanları herkesin ilk günkü söylediğinden farklı bir şey söylemeyip ratinglerini arttırmak dışında bir şeyler yapmadığı gibi, katledilen köpekbalıklarının bahsi basın toplantılarında yer almadı.

Yaşamak için neden bu şehri seçtiğimi bir kez daha anladım. Eğer deniz veya çöl sevdalısı değilseniz, Sharm el Sheikh gibi bir şehirde yaşamak tam anlamıyla kabusa dönüşüyor. Hamilelik boyunca dalış yapamadan geçirdiğim on bir ay boyunca, büyük şehir hayatını özleyip durdum. Kendime sürekli bu şehirle ilgili acaba sorularını sordum, ta ki geçtiğimiz haftaya kadar.

Dalış yapmaya biran önce dönebilmek amacıyla normal doğum planlamışken, doktorun önerisiyle sezeryan doğuma dönünce, 8 haftalık bir bekleme dönemi geçirmek durumunda kaldım. Dalmayı çok özlemiştim, ama son güne kadar gerçekten ne kadar özlediğimi meğer hiç anlayamamışım. Shark's Bay'e doğru yol alırken kalbim güm-güm atmaya başladı ve suya tam anlamıyla batana kadar kalbimin heyecandan çarpıntısı hiç geçmedi.

Yine Kızıldeniz yolu göründü, aslında babamın sağlık sebepleri (Bypass ameliyatı oldu) nedeniyle yolcluğumu iptal edecektim. Fakat Yılbaşı sonunda iş başlıyor. Televizyon ile olan kısa süreli ayrılığıma son verme kararı aldım. Bu iki aylık kısa süreli ayrılıkta anladım ki, dalış sektöründe Türkiye'de mutlu olamam. Bizim televizyonda yaşadığımız dakiklik (senelerin canlı yayın deneyimi), dalış ticareti şirketlerinde maalesefki yok. Ben ki çok kuralcı olmayan, yaydım çayıra, mevlam bayıra(bkz: atasözünü piç etmek)mantığıyla iş yapan biri olmama rağmen, sonuçlar bu. Zaten şu aşamada önemli olan yaz'a kadar (ne yazmış, biri geçti, şimdi ikincisini bekliyorum) para biriktirip, Sharm'a gitmek. Sean'ın Türkiye'de çalışması imkansız gibi. Sonumuz ne olacak bilmiyorum. 1 aylık aralıklarla kaldığımda Sharm El Sheikh'teki hayatım gayet güzel. Fakat İstanbul'dan uzun süreil bir ayrılık neler getiri bilemiyorum. Televizyonun gürültüsünü özler miyim?? Aslında orada yapacağım meslek şimdiki mesleğime yakın," Videographer" olmak . Bir tekneye biniyorsun. Dalmak için gelen turistlere, Merhaba ben çiğdem,dalış sırasında videonuzu çekmemi ister misiniz? 60 Euro (grup olduğunda 40 euro oluyor) fiyatı diyip, cevaplarını bekliyorsun. İlk dalışı grupla yapıp, dalgıçları çekiyorsun, ikinci dalışı tek yapıp, dalgıçları çekiyorsun. Teknede laptop'ta montajını yapıp, dvd şeklinde teslim ediyorsun. Şu ana kadar 5 kez paralı çekim yaptım. Altıncısını bu bayram yapacağım.

Bu tatilim biraz mutsuz geçecek. Çünkü Jack'ten sonra Charlie'de evi terketti. Sean'ı çok suçlamak istemesemde, tek sebep o. Geçen Kasım Sean sitede bir yavru kedi buldu ve eve getirdi.(Çor çirkin bir şey) Adını Jackie koydum. Öyle yaramaz (hatta daha doğru kelime olarak piç'i kullanacağım)ki, ortalığı ayağa kaldırıyor. Benim güzel Charlie'm kıskandı, aslında Charlie kıskanmaz, sadece öyle üzüldü ki, ben İstanbul'a döndükten sonra Sean, Jackie ile KFC yerken Charlie'ye yakalandı ve Charlie evi terketti. Şimdi Sharm'da daha da yalnız olacağım. Her gün bana eşlik eden Charlie olmayacak. Bu berbat bir şey...

Bunun dışında filtre siparişi verdim,adres olaraK Dive Africa'nın adresini verdim, böylece Filtre Sharm'da elime geçecek. Şimdilik 15 Ocak'a kadar oradayım. Eğer Tamer abiler iş başlıyor diye aramazlarsa kalmaya devam edeceğim. Bunun dışında hayatımda başka hiçbir gelişme yok. Dönüşümde sizlere köpek balığı maceraları anlatamayacağım, çünkü hava soğuk, 22 derece su sıcaklığı olacak. Yine de bu sıcaklıkta belki Ras Mohammed'te white tip reef shark görebilirim. Bu da maceralık bir şey olmaz. Hammerhead'leri yaza kadar görmek zor. Geçtiğimiz Ocak'ta Sharm dalışlarım canlı bakımından güzel geçmişti. Turtle ve Shark göremesemde. Sadece Ocak ayının tek kötü yanı, Thistlegorm dalışları benim için çekilmez olacak. Evde yalnız kalmak istemediğimden gitmek zorunda kalacağım. Geceleri öyle soğuk oluyor ki, ayrıca dalga çekilmez oluyor, akıntı desen öyle...Ocak Ayında Local bölgelerde bile akıntı halatı kullanmak zorunda kalınabiliyor. Akıntıyı sevmememin tek nedeni, kamerama hakim olmaya çalışmak.

Umarım herşey yolunda gider. Cep telefonumdan bana ulaşamazsınız, ama mail atabilirsiniz. Ayrıca dua edin Charlie ve geri dönsün. Hala umudumu kesmedim.