Yeni yazı
http://derinlerdebirukala.com/?p=331&preview=true


Bazen dalışların ve fotoğraf çekmenin monotonlaştığı anlar olur, sürekli aynı balıklar, aynı mercanlar, aynılaşmanın getirdiği sıradanlık ve sıradanlığın sıkıcılığı diye liste uzar, uzar da gider. Böyle zamanlarda sizi dürtecek bir uyarana ihtiyacınız olur, benim için o uyaran daha önce hiç görmediğim bir balığı görmektir. İşte böyle günlerin birisinde; gözbebeklerimi pörtletircesine, ölü mercanların artık bir kaya formuna dönüştüğü yapılarda, yeni ve küçük olan bir şeyler bulmaya çalışırken, içimdeki sessiz çığlıkların “eureka, eureka” diiye evrene karışmasını medet umuyordum. Tam da bu duyguların içindeyken, birden heyecan, mutluluk, kalp atışlarının hızlanmasıyla birlikte şanslı günde olduğumu anladım. Gözlerim ve ben bayram sevinci yaşamak üzereydik!.. Ama o da ne, saniyeler ile beraber bakış açımın da değişmesiyle beraber bayram sevinci yerini hayal kırıklığına bıraktı. Birkaç saniyelik bir yanlış anlama, bana sanki boynuzları olan cüce bir gobi ile karşılaştığım ve bu türü kitaplarda bile görmediğim hissini yaşatmıştı. Biraz daha iyi bir fotoğraf çekebilseydim, bu balığın boynuzları olan bir gobi olduğuna insanları inandırabilirdim bile… Eğer baktığım konumu değiştirmeseydim, inandığım bu antenli gobi gerçeğini benden kimse alamazdı. Dalış bitip, üstünden günler geçmesine rağmen bu fotoğraf ve yanılsama hiç aklımdan çıkmıyor, çünkü bana hayatın içindeki yanılsamalarımızı, kutuplaşmalarımızı ve çatışmalarımızı hatırlatıyor. Hele ki gün geçtikçe daha da kutuplaşan ve bu kutuplaşmaların iyice çatışmalara dönüştüğü şu günlerde hepimizin biraz da olsa dünyayı ve bizim gibi olmayan insanları daha iyi anlamaya ihtiyacı var. Olaylara sırf bizim gibi bakmadığı ve farklı değer yargıları taşıdığı için, karşı tarafa kin duymak, onu yargılamak ya da yargısını değiştirmeye çalışmak aslında bizim insan yapısıyla ilgili çok da bir şey bilmediğimiz anlamına geliyor. Paradigma kelimesini duymuşsunuzdur, hatta anlamı hakkında da bilginiz vardır. Doğan Cüceloğlu’nun tanımlamasıyla “Paradigma, bireyin iç ve dış dünyasını algılayıp yorumlamasında etkili olan tüm faktörleri kapsar. Algılama, yorumlama ve bilme süreçleriyle ilgili tüm etkenlerin yarattığı örgütlü ve dinamik düşünsel sisteme algı düzeneği ya da paradigma adı verilir. Paradigma, farkına varmadan taktığımız bir psikolojik gözlüktür; iç dünyamızı olduğu kadar dış dünyamızı da bu gözlük aracılığıyla görürüz”. Şimdi bu uzun tanımdan bir şey anlamadıysanız, çok daha kolay olan bir tanımı geliyor "paradigma, baktığınız gözlüktür ve bu gözlük kişiye özeldir, hayatı boyunca karşılaştığı tüm etkenlerin oluşturduğu bir gözlük". Yani kimimiz köpekbalıklarını canavar olarak görür, kimimiz ise onların okyanusun imparatorları olup büyüleyici canlılar olduğunu düşünür. Bu iki düşünce biçimi de paradigmadır. İki farklı düşüncenin sahibinin doğduklarından itibaren yaşadıkları, okudukları, öğrendikleri,karşılaştıkları sonucunda oluşan bakış açılarıdır. Çok basit bir matematiği vardır, paradigmalar bakış açılarını, bakış açıları ise davranışlarımızı oluşturur. Dinden, siyasete, hayvan sevgisinden, herhangi başka bir konuya kadar olan tüm karşıtlıkların sebebi, işte bu paradigmadır. Yani anlamamız gereken tek bir şey vardır, bizim gibi düşünmeyen bir kimsenin paradigması farklıdır ve o paradigmayı, doğduğundan beri karşılaştığı etkenler belirlemiştir. Tıpkı bizim karşılasıp da etkilendiğimiz etkiler gibi… Hangi aileden geldiğimiz, büyüdüğümüz çevre, öğretmenlerimiz, arkadaşlarıımız, okuduğumuz kitaplar, günlük yaşadığımız olaylar, her şey ama değişimi sağlayan her şeyin sonucunda paradigmamız oluşmuştur. Paradigma gerçeğini algıladığınızda ise; bir insanı yargılama ya da o insanın dünyaya bakış açısı yüzünden ondan nefret etmek gibi bir şey söz konusu olamaz. Çünkü tıpkı bilimde olduğu gibi hayatın içerisinde de uygulanması gereken formul şudur: Bakış açıları birer karşılaştırma modelleridir ve doğru ya da yanlış olduklarından bahsedilemez. Yani kıyaslama değil, karşılaştırma yapılır. Tıpkı bilimde paradigmaların doğru ya da yanlış olarak sınıflandırılmayıp, üstün gelen paradigmanın geçerlilik kazanması gibi ve daha sonra kendisinden daha üstün gelen bir paradigma ile geçerliliğini yitirmesi gibi… Hani bir gün, dünya güzel bir yer olacak düşüncesi var ya! İşte insanların paradigma gerçeğini anlayıp da, olaylara sırf kendileri gibi bakıp-yargılamayan; aksine kendilerinin hiç hoşlanmadığı bir görüşe sahip olan insanlardan, hiç tanımadan nefret etmeyi durduklarında, işte o gün dünya daha güzel olacak.

Yukarıdaki fotoğraf Bothus Pantherinus, ingilizce adı Leopard flounder. Panther flounder olarak da biliniyor. Türkçe ismini bilmiyorum ama leopar dil balığı olarak çevirebiliriz. 1-150 metre derinlik arası dağılım gösteriyorlar. Bu kare Marsa Bareika'da kamp bölgesinde çekildi, kampın hemen önünden dalışa başladığımızda onlarcasına gün boyunca rastlamak mümkün, ayrıca Shark's Bay'de de günbatımına yakın saatlerde sıkça rastlamaktayım, bugüne kadar sürekli olarak 0-1 metre arası derinlikte rastladım.

Bu türün en sevdiğim yanı gözleri; iyi bir macro lensim olmadığı ve Fuji kameram ile zoom yaptığımda netlik yakalayamamam nedeniyle, nefesime kuvvet bir şekilde yaklaşarak bu fotoğrafı elde ettim. Alarma geçtikleri zaman aşağıdaki fotoğrafta olduğu gibi P yüzgeçlerini havaya dikerek, sağa-sola kaçışmaya başlıyorlar. Kumun altına gizlenerek sizinle saklambaç oynuyorlar.

Yazacak çok şey birikti, fakat biriken fotoğraflardan para kazandığım için öncelik fotoğrafların oldu, bir haftalığına dalışa ara verdim, gece-gündüz fotoğraf editliyorum ve çalıştığım stock sitelerine yüklüyorum. Aylık 60 dolar ödediğimiz internetimiz öyle jet hızıyla çalışmadığı için, zaman kar gibi eriyip gidiyor.

Yaz bitmek üzere, gündüz vakti klima çalışmadan da evde durabiliyoruz artık, bu yaz dalış bilgisayarım 30 dereceyi hiç göremedi, su sıcaklığı 26 dereceye düştü ve dalış sonrası shorty ile üşümeye başladım, yakında 7 mm elbiseye tekrar merhaba diyeceğim.

Ağustos ayı gerçekten zor bir aydı benim için, hayatımın en önemli kararlarından birini vermek durumunda kaldım, Geçtiğimiz sezon işime elveda demiş ve buraya yerleşmiştim, patronumdan bir mail aldım ve yurt dışında gerçekleştirecekleri çekimler için tekrar iş başına davet edildim, hem de iyi fırsatlarla... Dalıştan ve eşimden önce, en büyük aşkım televizyondu (izlemek değil, izlettirmek). Son bir kaç yılda ekip olarak yaptığımız işlerde ratinglerimiz düşüşe geçmişti, fakat bu yıl ekip olarak yaptıkları tüm işlerde en yüksek ratingi yakaladılar. Kariyer ve para mı, yoksa balıklarla geçirilen sessiz-sakin hayat mı ikilemi içerisinde gidip geldim. Sektörde 6-7 yılını doldurduktan sonra, tüm televizyoncular başka bir sektöre geçmeyi hayal edip dururlar, domates ekmeyi, aileleriyle vakit geçirmeyi, kazandıkları parayı harcayabilecek vakit kurmayı düşler dururlar. Çalıştığım zaman ki düşlerim geldi aklıma, canlı yayınlar sebebiyle gidemediğim düğünler, cenazeler, hiç uyumadan 35 saatlik montajlar, sanatçı kaprisleri, yayına bant yetiştirme stresleri... Kısacası hayır dedim, çok sevdiğim işime, hem de çok özlememe rağmen. Neyse ki objektif, Adobe, klavye benimle birlikte buradalar...

Eğer bu yazıyı okuyup'ta bayramda Sharm'a gelecek olan varsa, bir şişe rakı getirirse beni sonsuz mutlu eder (hediye olarak değil, ödemesini söz yapacağım). Ayrıca gelecek olanlara müjde; Snapper sürüleri Shark Reef'in duvarında durmaya devam ediyor. Geçtiğimiz iki hafta boyunca Dunraven batığında iki tane Tiger Shark(biri 5 metre, diğeri 3 metre)sıklıkla görülmüş, geçtiğimiz hafta Sean'ın Dunraven dalışında iki tiger yine oradaymış. Ben bu yaz Whale Shark göremedim, geçtiğimiz hafta Thistlegorm dönüşü Yolanda Resif'te Sean gördü, Dive Africa'dan görenlerin çoğunluğu üçüncü dalış sırasında (saat 14:00-15:00 arası Yolanda Resifi ya da Ras Ghozlani'de rastladılar. Kaplumbağalardan bahsetmiyorum, her gün kaplumbağa görme şansınız %100'lere yakın.
Son zamanlarda gördüğüm en güzel ve ilginç şey Bowmouth Gitar Balığı idi. Kimileri Gitar Köpekbalığı, kimileri de Gitar ray dese de, asıl adı Gitar Balığı. Görünüşü gerçekten bir köpekbalığı gibi, 2.7 metre'ye kadar gelişebiliyorlar. Kamp hakkında olacak olan yazıma fotoğrafını ekleyeceğim, fakat güneş batmıştı ve tüm ışık gitmişti rastladığımızda; strobe'da 7 saniye de bir kendini yenilediği için karanlık fotoğraflarım oldu ama umrumda değim, öyle güzeldi ki, süzüle süzüle yanımıza geldi ve süzüle süzüle gitti...
Herkese selam ve sevgiler,

Yukarıdaki fotoğrafı Nikki Van Veelen çekti. Kendisi Sharm El Sheik'te Dive Africa Watersport'un sahibi... Harika bir fotoğrafçı... Kış'a erken bir merhaba demişken, sualtı özlemini giderecek fotoğrafları görmek için aşağıdaki linke tıklayabilirsiniz. Gerçekte enfes kompozisyonlar var ve bir de Tiger Shark fotosu görebilirsiniz, çektikleri arasında...

Nikki Van Veleen'in Fotoğrafları